شهرك المهدي جبرييل

بابه جان رفتی برو!

بابه جان رفتی خدا همرای تو
جنت فردوس باشد جـای تو

رهبری امروز ما فـــکر ت شده
روز و شب تکرار ما ذکرت شده

با به جان با خاطر راحت بخواب
هیچ سوال امروز نماند لا جواب

قوم ما امروز تحصیل می کنند
عده ای راه تو تکمیل می کنند

چند ی از خواست هایت شد حصول
شیـعه هم یک مذهبی، اینـک قبول

ای مزاری زحمتت بی سود نبود
گرچه که آن روز ها مشهود نبود

آن درختی را که شاندی از وفا
میوه اش کم کم رسیده بهر ما

قومت اینک شهروند است شهروند
ملت افغان یکست نه چـند چـند

فکـر تو امروز فکـر ملت است
ملت ما را چنین فکر عزت است

وقتی میگفتی تو در هر انجمن
ملت مـارا بود یک روح و تن

قـومی از قومی ندارد بـرتـری
حق توهین نیست بر یکدیگری

مردم این سرزمین مـلت شده
احترام بر یکدیگر خلعت شده

ما دیگـر بر یکـدیگر دشـمن نییم
همه "ما" هستیم و "تو و من" نییم

قلب لامع زین سبب پر شور هست
قلب دشـمن خانه ای زنبور هست

"لامع"احمدی- حوت 1393